Ye11owww.wordpress.com

البته اینجا که خوننده نداره. ولی اونایی که اشتباهی اومدن اینجا بدانند و آگاه باشن که من نیستم بیخود زنگ نزنید. آدرس خونه ی جدیدمون اینه. قدمتون روی تخم چشم چپ

سرم گردونه

فعلن سرگردونم که آیا اینجا بنویسم یا اونجا. گیر ندین به من

مجری برنامه کودک هستم از دایره ی جنایی

باعرض سلام و خسته نباشید به شما خانندگان عزیز وبلاگ. با یه پست دیگه مهمون خونه های شما دوستای گلمون هستیم. شما! بله با شما هستم. انقد قوز نکن پشت مانیتور. اول از همه میخام بگم که همه تون وبلاگ خوبی دارین ، به وبلاگ من هم سر بزنین چونکه وبلاگ خوبی دارم. با تبادل لینک هم موافق هستم اگر میروم گر نروم میشوم. هارهار و کوفت هارهار. مگه من با شما شوخی دارم؟ گم شین برین یـــــه برنامه ببینین ، یـــــه برنامه ببینین...

نیلوفر هستم ، از مرداب باشما حرف میزنم

نیلوفر تو مرداب درمیاد. منم باید ازش یاد بگیرم تو این محیط لجن خودمو بالا بکشم. تسلیم نشدن یکی از کاراییه که باید انجام بدم. یه کار مهم دیگه هم که نباید یادم بره ادامه دادنه. تنهام. تنهایی به این نیست که کسی دوروبرت نباشه. به اینه که هیچکدوم همجنس تو نباشن. که نیستن و این برام مهم نیست. چون چیزای مهم دیگه ای وجود دارن که این تو -اشاره به سر- داره وول میخوره. فقط واستا عقب تماشا کن ببین چجوری گل میدم.

اولین پست آخرین وبلاگ

مث بچه کوچیکا که همه چی واسشون تازگی داره و هی میپرسن این چیه و چرا اینجوریه. میگن انسان موجودی ست عادت کننده که دو دست و دوپا دارد. اما با اینکه تقریبن همون دو دست و دوپا رو دارم اما عادت نمیکنم پس چرا؟